تبليغاتX
دستی میان ابرهای خیال


 

 دستی میان ابرهای خیال
شعر

درباره من
 
بازار مکا ر ه ایست خاطرات من

اقا؟
خاطرات 16 سا لگی ام
چند؟....


صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
 
 
نوشته های پیشین
  مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
آذر 1385
مهر 1385
 
 
 
پیوندها
  قالب های رایگان
عسلک و خاله جونش
مريم بانو
بانو
فرهاد
 
طراحی قالب
 
 

 

 خوشبختی

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

با تاسف سری تکان می دهد و می گوید 

تمام زندگی ام همیشه مشکل داشته ام نمیدانم کی

 آرامش خواهم داشت ،زندگی مالی ام همیشه در تلاطم

است من آدم بد اقبالی هستم نمیدانم کی خوشبختی به

سراغم میاید .

می خواهم جوابش رابدهم به سنش وگذر زندگی اش

می اندیشم زندگی اش را می شناسم ومی دانم که در گذشته

اشتباه زیاد کرده مثل هر انسان دیگری ومثل هر انسان

دیگری هم مسبب بخشی از مشکلات هم خودش بوده ولی

دختر جوانی را در روبرویم دارم که مایوسانه به دنبال

نقطه روشنی در زندگی اش میگردد که او را به الگوی

زندگی که می شناسد پیوند دهد

من که بیش از دوبرابر او از عمرم میگذرد و بقول پدرم

وارد قسمت تجربه زندگی شده ام نگاهش میکنم و به خیلی

از آدمهایی که می شناسم فکر میکنم کسانی که دچار همین

درگیری هستند و لحظات زندگی شان را  با تشویش از دست

میدهند .در سکوت میاندیشم ، خوشبختی عمر کوتاهی دارد

و تنها کسانی حقیقتا خوشبختند که آن لحظه های کوتاه را

می بینند و از آن لذت میبرند ‍‍.

خوشبختی بوسه دختر کوچکت است که تو را از خواب

بیدار میکند .

خوشبختی لحظه کوتاه درخشش خورشیدکه بر زمین مه

گرفته میتابد و تو در قطاری که تو را به محل کارت

میرساند نظاره گر آنی.

خوشبختی لذت بوی چمن تازه زده شده که تو را به دوران

کودکی ات بر میگرداند.

خوشبختی داشتن پول بستنی است در نگاه پرتمنای کودکت

خوشبختی لحظه شنیدن صدای پر محبت پدراز پشت گوشی

تلفن است که کابل های سیمی را مسافت ها را و زمان ها

را طی می کند تا در جان تو بنشیند .

خوشبخت آن کسی است که این لحظه ها را مثل عکسی در

صندوق خاطراتش حفظ  کند و

قدر آن را بداند و بس .

.

  + نوشته شده درشنبه نوزدهم مرداد 1387  ساعت   توسط نسرین 
 

 دوست من

 
  

دوستی دارم همزاد خواهرم . که بخصوص در این جهان غربت  گرما ی روزهای سرد و خاکستری من بوده و هست دستش گرم که عامل و سازنده وبلاگ من هم بود و باز دستش گرم لطف آخرش باز سازی قاب وب من بود که بسیار زیباست دستش گرم که زیبا ست و به حال و هوای من نزدیکتر  دستش گرم و دلش شاد .                                                                         مرسی مریم جان

  + نوشته شده دردوشنبه دوم اردیبهشت 1387  ساعت   توسط نسرین 
 

  برای پدرم

 
 
 رویا هایم دیگر صدا ندارند

 

 رنگ ندارند.

و حتی بویی در ان نیست

شبها در خوابهایم

ستار ه ای نیست

و روز ها هرم گرما

زمین ها را به رقص نمی اوردند

مه نیست

بوی باران هم نیست

گاهی حتی خستگی و درد

غلط زدن هم نیست

خلاء یست

و تنها جای توست

که خالیست

                                                                           ۵/۱/۲۰۰۸

  + نوشته شده دردوشنبه دوازدهم فروردین 1387  ساعت   توسط نسرین 
 

 بیاد پدر

 
  

بعد از ۵۰ سال اولین بهار بی توست .عید بدون بسته  اجیل و نقل و شیرینی و تقویم سال نو  ویادداشت

کوچک دست خط تو که سال رابرایم شکوفا میکرد. بی تو سالم دیگر شیرینی ندارد و تقویمم روزها  راگم

میکند . سال بدون تو خالیست  وصدایت در انطرف خط تلفن تولدم را تبریک نمیگوید . جایت در همه ی

ساعتها و روزها و ماههاو سالهای زندگی ام  خالیست    پدرم .

  + نوشته شده درچهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
  

 

  + نوشته شده درشنبه یازدهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
  بار مهاجرت

  + نوشته شده درشنبه یازدهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
 

 

شب مهتاب را در دستانم گذاشت

و روز خورشید را در من کاشت

و من نور شدم

                  و من جان شدم .

                

                     6/4/97
  + نوشته شده درشنبه یازدهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
 


کوچه های یاد

کوچه های دلتنگی غروب های پاییزی

عشق های نهفته در نگاه های کوتاه

در بازگشت از مدرسه

 ......

 

کوچه زمستانهای سرد

برف های پارو شده

آدم برفی های کوچک

بوی داغ لبو در چرخدستی های دوره گرد

 .....

 

کوچه بهارهای زود گذر بارانی

و هفت سینهای چیده شده در مقوا

خزههای سبز شده در جوی های باریک

و عطر تند و خوش نعنا و تلخون

 ......

 

کوچه های داغ ظهرهای تابستان

و درخشش خورشید میهمان

در حوض شش ضلعی ماهیان سرخ رنگ

شب دلهره های عاشقانه

در پشه بندهای سفید

و نور فانوسی درپشته بامها

و ستاره های پولک وار

که به اسانی میشد

آنها را از باغ آسمان چید

 ......

 

کوچه های بی تجربه گی

 معصومیت

 سرمستی

و دیدار من با شانزده سالگی ام

در کوچه خاکباز .

 14/11/2001

  + نوشته شده درشنبه یازدهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
 

تنهاییمان را

در اتاقکهای سرد و خالی زمان

سپری میکنیم

عادت میکنیم به حجم سنگی

گوی های رنج

و سالها را سپری میکنیم

                   بی هیچ پرسشی .....

 

                      24/5/97

  + نوشته شده درشنبه یازدهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین 
 

 

 
 

ما گمگشته سرخ جامه گانیم

در جستجوی خاکی  تعلقی آشنا...

با تن پوشی از درد مشترک

حجم سنگین تاس های بودنمان را

                        قمار میکنیم

             ....

ما گمگشته سرخ جامه گانیم

درخلا ء تنهایی

خاطرات مان را مرور میکنیم

و اشکهایمان رادربشقابها

               تقسیم میکنیم

          ....

ما گمگشته سرخ جامه گانیم

که خون هزاران هزار نیاکان

بر تن داریم

و با آرزوی طلوعی دور به خواب میرویم

تا رویای بیداری ببینیم ....

 

                         

                         26/5/97

  + نوشته شده درجمعه دهم آذر 1385  ساعت   توسط نسرین